Het restaureren van motorfietsen is vanaf mijn 14e jaar mijn grote hobby geweest en vele projecten zijn zo door mijn handen gegaan. Mijn verzekeringsagent werd niet vrolijk van al de merken wisselingen op de polis, dat beloof ik u.
Dan reed ik weer Engels, dan weer Duits, dan weer Japans en dat ging zo jaren door. Toen ik in 1973 met mijn waterbuffel bij de GP van Assen terugkeerde en in de file naast een rustig lopende Laverda 750 stond wist ik het zeker...
Het zou evenwel nog 15 jaren duren voordat er een Laverda 750 werd gekocht en dan nog wel in erbarmelijke staat.
Gaandeweg werd het mij duidelijk dat in Italië nog veel onderdelen waren te halen en zo raakte ik ook nog eens verslaafd aan het Italiaanse land.
Tijdens de vele reizen die ik naar Italië maakte naar onder andere de beurzen in Reggio Emilia en Imola,
maar ook naar Breganze, eens het Laverda bolwerk, werden vele ontbrekende onderdelen en ook motorfietsen aangekocht.
Door de inmiddels heel goede kontakten in Breganze zijn er vriendschappen ontstaan.
De vraag en roep om een Laverda museum werd in Breganze helaas tot op heden niet gehonoreerd maar de steun die ik vanuit Breganze dan ook van oud werknemers of gewoon liefhebbers van het merk Laverda ontving, en nog steeds ontvang, was enorm. Zo is er authentiek foto- en filmmateriaal, folders en andere documentatie die mij geschonken werd in de hoop dat het dan toch een goede plaats zou krijgen.
Het merk Laverda, maar ook de geschiedenis en de mensen die vroeger bij de Laverda fabriek betrokken waren, boeiden mij zeer. Zij hadden één doel en werkten als één familie. Het raakte hen in de 80'er jaren de Laverda fabriek in nood te zien verkeren.
Toen ik met de hulp van Massimo Laverda de kans kreeg om in 1998 restanten van de Laverda V6 en tevens 2 prototypen en diverse nieuwe modellen rechtstreeks van International I.MO.LA. Moto Laverda S.p.A. te kopen was voor mij de plicht met al dit materiaal iets te doen een vanzelfsprekendheid geworden.
In 2002 lukte het om een ruimte te vinden waar de verzamelde Laverda motorfietsen en memorabilia in gehuisvest konden worden.
De oude loods, opgebouwd uit asbesthoudende plaat, moest worden afgebroken en vervangen worden door een nieuw gebouw. Vanaf april 2004 tot april 2006 kreeg ik hulp bij het inrichten van de museum ruimte, het museum klaar maken van de motoren, het maken van de bar, het monteren van de verlichting, het bewerken en ophangen van al het fotomateriaal, het prepareren van de paspoppen enz, enz. Ik ben de mensen die er aan meegewerkt hebben dan ook erg dankbaar die mij geholpen hebben deze droom waar te maken.
De wens is om door middel van dit privé museum geïnteresseerden een beeld te geven in de
historie van het merk "Laverda". Sinds 1873 een bedrijf dat zich richtte op de landbouw en dat nu nog steeds één van de grootste fabrieken voor de landbouw is in Italië.
Vanaf 1949, met Laverda ook als motorproducent, zijn bijna alle in productie gemaakte modellen te zien, evenals enkele prototypen en racers.
Bezoek uitsluitend op afspraak. ( zie "contact" in het menu )
______________________
Velen hebben hun bijdragen geleverd om dit prachtige resultaat te bewerkstelligen. Dit Museum is niet alleen het werk van mij en mijn familie maar een produkt geworden van mensen die Laverda een warm hart toe dragen. Mijn dank aan allen die hierbij geholpen hebben.
______________________
De originele schuur was opgebouwd uit asbest plaat en werd vroeger gebruikt voor de bollenteelt.
Het oude asbest wordt door mannen in ruimtepakken verwijderd.
Mijn kinderen en een vriend bezig het vloerverwarming system vast te knopen. 2 km. Verwarmingsbuis!!
Storten van het beton.
Storten van het beton.
Storten van het beton.
De staalconstructie van het gebouw.
Samen met Harrie de Jonge werd een podium gebouwd zodat alle nog te restaureren motoren daaronder een plaats vonden. Uit het zicht.
Peter van Blijdenstein zorgt voor een mooie afwerking van het podium.
Het hele binnenwerk van het Museum werd door onze vriendin Sil Friedhof geschilderd. Echt een heidense klus!!
Als eerste werd de landbouwmachine schoongemaakt door Laverda liefhebbers Peter en Gerard Mafait en mijn zoon Mels. De machine moet in het Museum later de landbouwtak van Laverda vertegenwoordigen.
Bart Sluimer help met het ordenen van de onderdelen berg.
Alle ongerestaureerde motorfietsen werden schoongemaakt en gepoetst. De vloeistoffen en batterijen er uitgehaald. Gerard en mijn neef Ron zijn buitengewoon goede poetsers en daar was ik dan ook heel blij mee. Ik haat het!
What a mass!! Deze foto zegt genoeg over hoeveel er nog gedaan moest worden om het een beetje gezellig te maken. Wat een zooitje!!
Het bouwen van de bar:
Een belangrijk onderdeel in het Museum is de bar natuurlijk. Zowel voor de sociale gesprekken als voor het praten over "Laverda".
Het originele Laverda uithangbord van de fabriek:
Het Laverda Museum is erg trots op het originele Laverda bord dat aan de voorgevel van de oude fabriek hing van 1952 totdat het gebouw in 2000 werd gesloopt. Het is gemaakt uit gegoten marmer poeder rond een stalen frame. Het heeft een gewicht van ongeveer 350 kg!
Het afhalen van het originele Laverda bord in Italië en het ophangen van het zware stuk.
Het nieuwe Laverda bord voor buiten:
Een houten kopie van het bord werd door vrienden aangeboden om aan de voorzijde van het nieuwe gebouw te hangen. Het originele bord is te kwetsbaar om nog langdurig aan wind en regen te worden blootgesteld.
Voormalig werknemer van Moto Laverda en goede vriend, Gianni Radin, is behulpzaam met het ophangen van het replica bord. ( April 2005 )
Het grote probleem was om alle motorfietsen fatsoenlijk opgesteld te krijgen. Dit eerste idee was een flop.
Een 1951-er Turismo werd aangeboden door Massimo Laverda aan het Museum in 2004.
De Turismo wordt opgehangen met hulp van mijn vrouw Angelien.
Om ook gebruik te maken van de hoogte werden speciale dragers geconstrueerd om elk 3 motorfietsen te dragen. Mijn jongste zoon Aris ( met het rode shirt ) met zijn vriendje helpen bij het monteren van de dragers.
Een 125 cc Laverda Navarro is op zijn plaats gezet.
Daarna wordt een Laverda 250 TR opgehesen voor plaatsing. Iedere poot laat een model zien wat in het betreffende decennium is gemaakt.
Op de tweede drager staan zware machines waaronder deze Laverda 750 SF.
Er werden speciale displays gemaakt om de vele brochures, foto's en artikelen ten toon te stellen.
Om kleine onderdelen tentoon te stellen werden 2 vitrinekasten gemaakt.
Veel professioneel foto materiaal moest een goede plaats krijgen en wordt in speciaal daarvoor ontworpen kolommen gehuisvest.
Samen met Maria, mijn schoonzus, krijgen de foto's hun definitieve plaats.
Angelien strijkt de Italiaanse vlag.
Mijn goede vriend Jos Bakkers is een echte artiest. Hier helpt hij met het plaatsen van de brochures in een display.
Jos is hier een paspop aan het prepareren omdat de helm niet paste.
Ron Kors, een andere Laverda rijder die vaak van de partij was, aan het werk aan de elektra op grote hoogte.
Verschillende originele racers zijn te zien.
Een origineel spandoek van de 24 uur race van Oss werd overhandigd door de man die het al die tijd bewaard had.
Van oud tot jong zijn bijna alle modellen te zien in het Museum.
De zeventig- en tachtiger jaren met al zijn verschillende modellen.
De zeventig- en tachtiger jaren met al zijn verschillende modellen.
Zelfs een Laverda V6 is te zien!!
(zie Laverda V6 restauratie)
De zeventig- en tachtiger jaren met al zijn verschillende modellen.
Augusto Brettoni en Roberto Gallina, beiden groot fan van het Laverda Museum.
Ik hoop u ooit een keer te ontmoeten in Lisse!